Showing posts with label મહેફિલ. Show all posts
Showing posts with label મહેફિલ. Show all posts

Wednesday, January 6, 2010

નથી કોઈ તારામાં વિધી મદિરા, ગમે ત્યાં ગમે ત્યારે પીધી મદિરા...


નથી કોઈ તારામાં વિધી મદિરા,
ગમે ત્યાં ગમે ત્યારે પીધી મદિરા.

હતી મારી તું પ્રતિનિધી મદિરા,
બધામાં તને આગે કીધી મદિરા.

અમે તારા ભક્તો અમે બહાર રહીએ?
જગા સ્વર્ગમાં તેં તો લીધી મદિરા.

નથી પાપ તુજમાં કે અગ્રિ પરીક્ષા,
સરળતાથી તેં પાર કીધી મદિરા.

સતત થઈ રહ્યાં છે સુરાલયના ફેરા,
નિરાંતે કદી મેં ન પીધી મદિરા.

ગળેથી જ્યાં, ઊતરી કે તોફાની થઈ ગઈ,
હતી જામમાં સાવ સીધી મદિરા.

નશામાં બધી વાત કરવી જ પડશે,
અમારી છે તું પ્રતિનિધી મદિરા.

'મરીઝ' એની ન્યામતનું શું પૂછવાનું?
ફળોમાં, અનાજોમાં દીધી મદિરા.

Tuesday, July 28, 2009

એકલે હાથ સંભાળું છું મોરચો..


રાતદિન ક્યારનો ખાળું છું મોરચો,
એકલે હાથ સંભાળું છું મોરચો.
ત્રાડ પાડી તરત થઈ જવાતું ખડું,
સ્વપ્નમાં યે અગર ભાળું છું મોરચો.

એક હૈયા ઉપર ને બીજો મૂઠ પર,
ઊંઘમાં યે હવે પાળું છું મોરચો.

કોણ છે બીજું કે હું પ્રહારે કરું?
જાત સામે જ તો વાળું છું મોરચો.
તેગ તાતી કરું મ્યાન પળમાં પછી,
દેખ, હમણાં જ અજવાળું છું મોરચો.
રાજેન્દ્ર શુક્લ

Monday, June 15, 2009

એ રહી ગયા શરમમાં, હું રહી ગયો વિનયમાં


એક વાત કહી રહ્યો છું સાહિત્યના વિષયમાં,
દુઃખમાં હ્રદયને રાખો, રાખો ન દુઃખ હ્રદયમાં.

નિષ્ફળ પ્રણયનું કારણ શોધો તો છે ઉભયમાં,
એ રહી ગયા શરમમાં, હું રહી ગયો વિનયમાં.

જેમાં થતાં પરાજય આવે ન લાજ કોઈ,
એમાં વિજય મળે તો રાચી ઊઠો વિજયમાં.

દેવાને રાહ તમને સઘળાં ખસી ગયા છે,
આવો હવે તો આવો મારા બુરા સમયમાં!

માનવી ચડતી-પડતી ખુદમાં જ ઉદભવે છે,
પડતી નથી જરૂરત અંતરની અસ્તોદયમાં.

દિવસના હો અમલ તો જીવન 'મરીઝ' પલટે,
જે યોજના કરું છું રાતે મદિરાલયમાં.

મરીઝ

Friday, June 12, 2009

દુઃખ છે બધાનું તેથી બધા મહેરબાન છે..

દુઃખ છે બધાનું તેથી બધા મહેરબાન છે,
જે દિલનું દર્દ છે તે જીવનનું નિદાન છે.

માગી લીધું છે કંઈક હજારો વખત ભલે,
માની શકો તો એ જ હજી પણ સ્વમાન છે.

છે મારી બેવફાઈ મહોબ્બતની આડમાં,
તમને ભૂલી ગયો છું, એનું ધ્યાન છે.

હું કોને કોને મારી કવિતામાં દઉં જગા,
જેને મળું છું એની જુદી દાસ્તાન છે.

મારો મઝાર, મારી ફનાનો સૂચક નથી,
ઓ બેખબર! એ મારા જીવનનું નિશાન છે.

તારીફ અલ્પની ન પસંદ હો તો કર કબૂલ,
તારા સિવાય પણ જે અહીં છે - મહાન છે.

એનો છે એ જ અર્થ કે ઊંચી નજર રહે,
જગમાં બધે જમીન નથી, આસમાન છે.

સાંભળજે ઓ શહીદ! કસોટીની ફિલસૂફી,
દુનિયા કહે છે મૂળમાં શંકા પ્રધાન છે.

મસ્જિદમાં રોજના એ વિષયની અસર નથી,
તૌબાનું તો 'મરીઝ' સુરાલયમાં સ્થાન છે.

મરીઝ

Tuesday, May 12, 2009

हम तेरा इन्तिजार करते हैं..


चांद मद्धम है आस्मां चुप है
नींद की गोद में जहां चुप है

दुर वादी में दुधिया बादल
झुक के परबत को प्यार करते है
दिल में नाकाम हसरतें लेकर
हम तेरा इन्तिजार करते हैं

इन बहारों के साए में आ जा
फिर मोहब्बत जवां रहे न रहे
जिन्दगी तेरे नामुरादों पर
कल तलक मेहरबां रहे न रहे

रोज की तरह आज भी तारे
सुबह की गर्द में न खो जाएं
आ तेरे गम में जागती आंखें
कम-से-कम एक रात सो जाएं

चांद मद्धम है आस्मां चुप है
नींद की गोद में जहां चुप है

साहिर लुधियानवी

Friday, April 17, 2009

કોણ માનશે?



દુઃખમાં જીવનની લાણ હતી, કોણ માનશે?
ધીરજ રતનની ખાણ હતી, કોણ માનશે?

શૈયા મળે છે શૂલની ફૂલોના પ્યારમાં !
ભોળા હ્રદયને જાણ હતી, કોણ માનશે?

લૂંટી ગઈ જે ચાર ઘડીના પ્રવાસમાં,
યુગ યુગની ઓળખાણ હતી, કોણ માનશે?

ઉપચારકો ગયો અને આરામ થઈ ગયો !
પીડા જ રામબાણ હતી, કોણ માનશે?

આપી ગઈ જે ધાર જમાનાની જીભને,
નિજ કર્મની સરાણ હતી, કોણ માનશે?

જ્યાં જ્યાં ફરકતી હતી સૌંદર્યની ધજા,
ત્યાં ત્યાં પ્રણયની આણ હતી, કોણ માનશે?

પાગલના મૌનથી જે કયામત ખડી થઈ,
ડાહ્યાની બુમરાણ હતી, કોણ માનશે?

'શૂન્ય' પાલનપુરી

Thursday, April 16, 2009

बीत चली है रात...

अब क्या देखें राह तुम्हारी
बीत चली हैं रात
छोडो
छोडो गम की बात
थम गए आंसू
थक गई अंखियां
गुजर गई बरसात
बीत चली है रात

फैज अहमद 'फैज'

Monday, March 30, 2009

યુગ યુગની ઓળખાણ હતી, કોણ માનશે?


'શૂન્ય' પાલનપુરી

દુઃખમાં જીવનની લાણ હતી, કોણ માનશે?
ધીરજ રતનની ખાણ હતી, કોણ માનશે?

શૈયા મળે છે શૂલની ફૂલોના પ્યારમાં!
ભોળા હ્રદયને જાણ હતી, કોણ માનશે?

લૂંટી ગઈ જે ચાર ઘડીના પ્રવાસમાં,
યુગ યુગની ઓળખાણ હતી, કોણ માનશે?

ઉપચારકો ગયા અને આરામ થઈ ગયો!
પીડા જ રામબાણ હતી, કોણ માનશે?

આપી ગઈ જે ધાર જમાનાની જીભને,
નિજ કર્મની સરાણ હતી, કોણ માનશે?

જ્યાં જ્યાં ફરુકતી હતી સૌંદર્યની મજા,
ત્યાં ત્યાં પ્રણયની આણ હતી, કોણ માનશે?

પાગલના મૌનથી જે કયામત ખડી થઈ,
ડાહ્યાની બુમરાણ હતી, કોણ માનશે?

Thursday, March 12, 2009

બુરી તો છે છતાં સંગત મળી સારી શરાબોને




બુરી તો છે છતાં સંગત મળી સારી શરાબોને,
સુરાલયમાં મેં જાયા છે શ્રીમાનોને, જનાબોને.

ગગનમાં આ જગા ખાલી નથી એમાં લપાયા છે,
ચમકવાની રજા મળતી નથી જે આફતાબોને.

બનાવટ રૂપની પણ રૂપનો આધાર માગે છે,
સુઘડ ને સ્વચ્છ કાગળ જોઈએ નકલી ગુલાબોને.

હસીનોને મેં જાય છે સદા એવી ઉદાસીથી,
રસિક જે રીતથી જોયા કરે મોંઘી કિતાબોને.

બરાબર એની સામે નામ પણ એનું ન લેવાયું,
કર્યા'તા યાદ મેં કંઈ કેટલા સુંદર ખિતાબોને.

'મરીઝ' હું પ્રશ્ન પૂછું તો નિખાલસ દિલથી પૂછું છું,
કે ચૂપ કરવાનો રસ્તો એ જ છે હાજરજવાબોને.

Monday, March 9, 2009

चलना, चलना, मुदाम चलना

इकबाल

डरते-डरते दमे-सहर से
तारे कहने लगे कमर से

नज्जारे रहे वही फलक पर
हम थक भी गए चमक-चमक कर

काम अपना है सुबह-ओ-शाम चलना
चलना, चलना, मुदाम चलना

बेताब है इस जहां की हर शै
कहते हैं जिसे सुकूं नहीं है

होगा कभी खत्म ये सफर क्या
मंजिल कभी आएगी नजर क्या

कहने लगा चांद, हमनशीनो
ऐ मजरअ-ए-शब के खोशाचीनो

जुंबिश से है जिन्दगी जहां की
ये रस्मे-कदीम है यहां की

इस राह में मुकाम बेमहल है
पोशीदा करार में अजल है

चलने वाले निकल गए हैं
जो ठहरे जरा, कुचल गए हैं

अंजाम है इस खिराम का हुस्न
आगाज है इश्क, इन्तिहा हुस्न

[ दमे-सहर - प्रभात, कमर - चांद, मुदाम - निरंतर, मजरअ-ए-शब - रात की खेती, खोशाचीनो - बालियां चुनने वालो, रस्मे-कदीम - प्राचीन कथा, बेमहल - व्यर्थ, पोशीदा - निहित, अजल - मृत्यु, खिराम - मंद गति ]

Friday, March 6, 2009

પ્રેમીઓ એવા પણ આવી જાય છે....


આ જગતમાં પ્રેમીઓ એવા પણ આવી જાય છે,
જે વચન દેતા નથી તોયે નિભાવી જાય છે.

બહારના જીવનના છે, એ મારા જીવનના નથી,
તે પ્રસંગો કે જે મારું દિલ દુઃખાવી જાય છે.

મારી કિસ્મત છે જુદી, તારું મુક્દર છે અલગ,
કોઈ વખત એક જગા પર કેમ આવી જાય છે.

છું બહુ જૂનો શરાબી જામથી ખેલું છું હું,
હો નવા પીનાર તેઓ ગટગટાવી જાય છે.

ઓ શિખામણ આપનારા! તારો આભારી છું હું,
મારા આ રડમસ જીવનમાં તું હસાવી જાય છે.

મારી નિષ્ફળતા ભલી, એમાં કોઈ ખામી નથી,
ઓ સફળતા! કોણ અહીં સંપૂર્ણ ફાવી જાય છે.

લાવો મારી પાસે હું અમૃતથી મારું એમને,
ઝેર જેવી ચીજ પણ જેઓ પચાવી જાય છે.

મારું આ બેહોશ જીવન પૂર્ણ તો થાએ 'મરીઝ'
હું નથી હોતો તો એ આવી વિતાવી જાય છે.

Sunday, February 15, 2009

હું ક્યાં કહું છું આપની 'હા' હોવી જોઈએ...


હું ક્યાં કહું છું આપની 'હા' હોવી જોઈએ,
પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઈએ.

પૂરતો નથી નસીબનો આનંદ ઓ ખુદા,
મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઈએ.

એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઈએ.

આ તારું દર્દ હો જો બીજાને તો ના ગમે,
હમણાં ભલે કહું છું દવા હોઈ જોઈએ.

મેં એનો પ્રેમ ચાહ્યો બહુ સાદી રીતથી,
નહોતી ખબર કે એમાં કલા હોવી જોઈએ.

ઝાહેદ આ કેમ જાય છે મસ્જિદમાં રોજ રોજ,
એમાં જરાક જેવી મજા હોવી જોઈએ.

બાકી ઘણા હકીમ હતા પણ આ મારી હઠ,
બસ તારા હાથથી જ સિફા હોવી જોઈએ.

પૃથ્વીની આ વિશાળતા અમથી નથી 'મરીઝ',
એનાં મિલનની ક્યાંક જગા હોવી જોઈએ.

મરીઝ

Tuesday, February 10, 2009

હું હવે લાચાર છું...


હુકમદારની જોહુકમીથી હું હવે લાચાર છું;
મુફલેસ દિલ દરવેશ દર્દી હું હવે બેજાર છું.

ઇશ્કે શરાબીની મજા જોવા હવે તૈયાર છું;
ખોફે જહાં ખમવા ખરે હરદમ હવે હુશિયાર છું.

માશૂકની મુરવ્વત ખરે! કરતાં હવે શીખનાર છું;
આલમ તણી બૂરી ખિલાફી હું હવે જીતનાર છું.

બની બહાવરો! બન્દો સનમ! હું બન્દગી કરનાર છું;
શોખીન શરાબીનો ખુમારીને હવે રડનાર છું.

માશૂક તણા જુલફે રહી આશક સદા છૂપનાર છું;
એ જુલ્ફની ખુશબો અને લજ્જત સદા ચૂમનાર છું.

ગુલઝારની સડકે પડેલા ખારને ખમનાર છું;
એ ગુલ ઉપર આફરીન થઈ ભેટી સદા ચૂમનાર છું.

ઝાંખી થયેલા નૂરની હું પેરમાં પડનાર છું;
મસ્તાન આબેહૂબ હુસ્ને! ત્યાં હું અંજાનાર છું.

આલમ થકી બાતલ થઈ હું દરખતે ચડનાર છું;
પાકી તલાશે એ પરિન્દાને હું પારખનાર છું.

માની મઝા એ સાથ તાબેદારીમાં જીવનાર છું;
કાબિલ! કરો સિતમ મગર ગરદન ન ઊંચકનાર છું.

આબેહયાતીના ઝરામાં હું હવે ડૂબનાર છું;
ઓ સનમ! તું કર રહમ! એ રહેમતે જીતનાર છું.

કલાપી

Thursday, February 5, 2009

કૃષ્ણ એવું શું છે તારા નામમાં...


વાંસળી પડઘાય આખ્ખા ગામમાં
કૃષ્ણ એવું શું છે તારા નામમાં

વીજળી ઝબકી ને વાદળમાં શમી
જાણે રાધા ઓગળી ગઈ શ્યામમાં

આંખ મીંચું તોય તું દેખાય છે
જીવ ક્યાંથી લાગે કોઈ કામમાં

રોમરોમે મોરપીંછું ફરફરે
કેવો જાદુ છે તારા નામમાં

ભગ્ન દિલમાં એમ તારી યાદ આ
જાણે ગોરસ કોઈ કાચા ઠામમાં

આદિલ મન્સૂરી

Wednesday, February 4, 2009

બસ દુર્દશાનો એટલો આભાર હોય છે...


બસ દુર્દશાનો એટલો આભાર હોય છે,
જેને મળું છું મુજથી સમજદાર હોય છે.

ઝંખે મિલનને કોણ જો એની મજા કહું!
તારો જે દૂર દૂરથી સહકાર હોય છે.

ટોળે વળે છે કોઈની દિવાનગી ઉપર,
દુનિયાનો લોકો કેવા મિલનસાર હોય છે!

દાવો અલગ છે પ્રેમનો, દુનિયાની રીતથી,
એ ચૂપ રહે છે જેનો અધિકાર હોય છે.

કાયમ રહી જો જાય તો પેગંબરી મળે,
દિલમાં જે એક દર્દ કોઈવાર હોય છે.

હો કોઈ પણ દિશામાં બુલંદી નથી જતી,
આકાશ જેમ જેઓ નિરાધાર હોય છે.

નિષ્ફળ પ્રણય પણ એને મટાડી નથી શકતો,
તારા ભણી જે મમતા લગાતાર હોય છે.

જો એ ખબર પડે તો મજા કેટલી પડે,
ઈશ્વર જગતમાં કોનો તરફદાર હોય છે.

જાણે છે સૌ ગરીબ કે વસ્તુ ઘણી 'મરીઝ',
ઈશ્વરથી પણ વિશેષ નિરાકાર હોય છે.

Monday, February 2, 2009

મને એ જોઈ રહ્યાં છે, મને એ વહેમ રહ્યો


મરીઝ

ઘસારા લાખ થયા તોય પહેલાં જેમ રહ્યો,
હવે કહો કે હું પથ્થર રહ્યો કે હેમ રહ્યો.

હતી સરસ બહુ સંગત, બૂરો એ કેમ રહ્યો?
તમારા રૂપની સાથે જ મારો પ્રેમ રહ્યો.

મરણ પછી જે થવાનું છે તેની ટેવ પડે,
હું તેથી મારા જીવનમાં આમતેમ રહ્યો.

તમે જે હસતાં હતાં, મારા ચીંથરેહાલ ઉપર,
જુઓ કફનનો આ અકબંધ લિબાસ કેમ રહ્યો?

ઘણા વરસ પછી આવો સવાલ પૂછું છું,
કે હું શિકાર તમારો રહ્યો કે નેમ રહ્યો?

મેં તેથી સારા થવાની જરા કીધી કોશિશ,
મને એ જોઈ રહ્યાં છે, મને એ વહેમ રહ્યો.

સંગાથી શાયરો આગળ વધી ગયા કેવા?
જુઓ મરીઝ જેવો હતો એ એમ રહ્યો.

Thursday, January 29, 2009

दर्द की दवा क्या है


दिल-ए-नादां तुझे हुआ क्या है
आखिर इस दर्द की दवा क्या है

हम हैं मुश्ताक और वह बेजार
या-इलाही, यह माजरा क्या है

मैं भी मुंह में जबान रखता हूं
काश, पूछो कि मुद्आ क्या है

जबकि तुझ बिन नहीं कोई मौजूद
फिर यह हंगामा, ए खुदा क्या है

यह परी-चेहरा लोग कैसे हैं
गमजा-ओ-इशवा-ओ-अदा क्या है

शिकन-ए-जुल्फ-ए-अंबारी क्यों है
निगहे-चश्म-ए-सुरमा सा क्या है

सब्जा-ओ-गुल कहां से आए हैं
अब्र क्या चीज है, हवा क्या है

हमको उनसे, वफा की है उम्मीद
जो नहीं जानते, वफा क्या है

हां भला कर, तेरा भला होगा
और दरवेश की सदा क्या है

जान तुम पर निसार करता हूं
मैं नहीं जानता, दुआ क्या है

मैंने माना कि कुछ नहीं 'गालिब'
मुफ्त हाथ आए तो बुरा क्या है

मिर्जा गालिब

Thursday, January 22, 2009

સાચી છે મહોબ્બત તો એક એવી કલા મળશે


સાચી છે મહોબ્બત તો એક એવી કલા મળશે,
મળવાના વિચારોમાં મળવાની મજા મળશે.

તે બાદ ખટક દિલમાં રહેશે ન ગુનાહોની,
જ્યારે તું સજા કરશે ત્યારે જ ક્ષમા મળશે.

ભૂતકાળની મહેફિલમાં ચાલો ને જરા જોઈએ,
જો આપ હશો તો સાથે ફરવામાં મજા મળશે.

દુનિયાના દુઃખો તારો આઘાત ભૂલાવે છે,
નહોતી એ ખબર અમને આ રીતે દવા મળશે.

માનવને ય મળવામાં ગભરાટ થતો રે'છે,
શું હાલ થશે મારો જ્યારે ખુદા મળશે.

થોડાક અધૂરાં રહી છૂટા જો પડી શકીએ,
તો પાછું મિલન થાતાં થોડીક મજા મળશે.

હું યત્ન નહીં કરતે જો એની ખબર હોતે,
પણ જાણ નથી શું શું તકદીર વિના મળશે.

સમજી લ્યો 'મરીઝ' એની સૌ વાત નિરાળી છે,
'હા'માં કદી 'ના' મળશે, 'ના'માં કદી 'હા' મળશે.

મરીઝ

Friday, January 2, 2009

કરી જ્યારે જ્યારે આ દુનિયાથી નેકી



રાજેશ વ્યાસ 'મિસ્કીન'

કરી જ્યારે જ્યારે આ દુનિયાથી નેકી,
અમે પણ પછી એને દરિયામાં ફેંકી.

ખરા મશ્કરા છે આ મિત્રો વિવેકી,
ખરા ટાંકણે નામ કાઢે છે ચેકી.

હજુ બાળપણનું એ તોફાની સપનું,
મને ચોરવા આવતું વાડ ઠેકી.

નથી કોઈ હોતું આ રણમાં છતાંયે,
પછી જોઉં તો જાઉં છું હુંય મહેકી.

અહીં માત્ર છે એક મૃત્યુ નિશ્ચિત,
છતાંયે રમે શ્વાસ એકી ને બેકી.

સ્મરણ બાળપણના સખાનું સહજ કૈં,
સુદામાની જેમ જ છે મિસ્કીન ટેકી.

Thursday, January 1, 2009

મહેફિલ જામશે ને જામ છલકાશે...


થોડા દિવસ પહેલાં મારા 'દિલના નેક' (દિલના નેક બંદા બહુ ઓછા હોય છે, હા તેવા હોવાનો દેખાડો કરનારા તમને હજારો મળશે) મિત્ર દિવ્યેશ નાગરે એક સરપ્રાઇઝ આપી। તેણે મને કહ્યું કે 'મરીઝ'ની ગઝલો મને ગમે છે. તેની પાસેથી મને આ પ્રકારની અપેક્ષા નહોતી, પણ તેની પસંદગી જાણી મને ખૂબ જ આનંદ થયો. પછી તેણે મને મરીઝનો ગઝલો બ્લોગ પર મૂકવાનું કહ્યું, એટલે મારો આનંદ બેવડાયો. થયું, હાશ મારા બ્લોકની તે મુલાકાત તો લેશે. હુ..ર..રે..હા..હા..હા..હા ! તેના સૂચનથી નવા વર્ષની શરૂઆતથી 'મહેફિલ' શરૂ કરીએ છીએ જેમાં ક્યારેક આંખોમાં ખુશીના તો ક્યારેક ગમના આંસૂડા લાવી દેતી જુદી જુદી સુંદર ગઝલ રજૂ થશે. શરૂઆત દિવ્યેશના મનપસંદ શાયર મરીઝની એક સુંદર ગઝલથી કરીએ. હા, મને આવી સુંદર પ્રેરણા આપવા બદલ થેન્ક યુ દિવ્યેશ.........

વ્યસન હોવું જોઈએ...

મરીઝ

જે એ કહે કોઈ ન વ્યસન હોવું જોઈએ,
કેવું અધૂરું એનું જીવન હોવું જોઈએ.

ફૂલોમાં કેમ શ્રેષ્ઠ છે ફૂલો કપાસના!
એમાં છૂપેલું મારું કફન હોવું જોઈએ.

મોઘમ હશે જો પ્રેમ તો તે પણ નહીં રહે,
ના માગજે કે સ્પષ્ટ સૂચન હોવું જોઈએ.

આમ જ નિભાવે પ્રેમને એવાય હોય છે,
એવું કશું નથી કે વચન હોવું જોઈએ.

જીવનમાં લાખ ઘટના બને છે ભલે બને,
એમાંથી એક બેનું મનન હોવું જોઈએ.

કોઈ અગમ્ય ડરથી ઊપડતા નથી કદમ,
બસ આટલામાં એનું સદન હોવું જોઈએ.

આવું સરસ ન હોય વાતાવરણ કદી,
કોઈને સાથ તારું મિલન હોવું જોઈએ।

પ્રેમાળ થઈને કોઈ શિખામણ દઈ શકે,
જીવનમાં એક એવું પતન હોવું જોઈએ.

આંસુ ઢળીને હોઠ પર આવી ગયા 'મરીઝ',
પીવાને માટે મારું રુદન હોવું જોઈએ.